« وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ » 119 مجمع : در مصحف عبد اللَّه مسعود من الصّادقين بوده است و ابن عبّاس نيز چنين قرائت كرده است ، و از امام صادق عليه السّلام هم اين قرائت روايت شده است ، و كلبى از ابى صالح روايت كرده است كه ابن عبّاس گفت : يعنى با على عليه السّلام و ياران او باشيد . و جابر از امام باقر عليه السّلام روايت كرده است : يعنى با آل محمّد عليهم السّلام باشيد . تأويلات كاشانى : چون دروغ زشتترين رذيله ها است و ناسازگار با مروّت و مردانگى ، در دنباله ى امر بتقواى از رذائل دستور موافقت با صادقين داده شده است . و در حديث آمده است : « لا مروءة لكذوب » يعنى دروغگو نامرد است چون خاصيّت شيطانى است و جلوگيرى از امتياز انسان بر حيوان ، پس اگر سخن دروغ بود و نامطمئن و خلاف حقيقت البتّه كارى بيهوده و باطل و بعلاوه موجب اعتقاد شنونده مىشود به غير واقع و گمراهى او و انحراف از حقّ و حقيقت و همين است عمل شيطانى ، و در برابر رذيله ى كذب صدق است كه بهترين فضائل است و ريشه ى هر نيكى و تمام خويهاى خوش و وسيله ى سعادت و اصل راستيها صدق در عهد خداوندى است كه وفاى بپيمان فطرت و خلقت آدمى است و چون به اين پيمان رفتار شود در خلوت و جلوت و فكر و نيت و گفتار و كردار همه ى وجود آدمى صدق و راستى مىشود و خوابهاى او راست و درست خواهد بود و واردات قلبى او درست و حقيقت مىباشد و نيز احوال و مشاهدات او حقّ است و صدق ، كه اصل كمال و تخم ميوه ى احوال آدمى صدق است و راستى . تفسير حسينى : از كجى افتى بكم و كاستى وز همه غم رستى اگر راستى راستى خويش نهان كس نكرد بر سخن راست زيان كس نكرد